Ούτε σήμερα έλαβε τέλος το αρνητικό σερί με τον ΑΡΗ μας να γνωρίζει νέα ήττα σε ένα παιχνίδι που φαινόταν στο πρώτο ημίχρονο ότι το έλεγχε. Η έλλειψη συγκέντρωσης, η κακή ψυχολογία, η κούραση και η έλλειψη λύσεων από τον πάγκο έκανε όμως την εμφάνιση της στο Β ημίχρονο με αποτέλεσμα να αποχαιρετήσουμε το BCL με μια ακόμη ήττα.

Πολύ καλός σε όλα τα σημεία του αγώνα παρουσιάστηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας τα πρώτα 20' λεπτά αναγκάζοντας τους Βέλγους σε ένα παθητικό ρόλο. Το +19 που έφθασε η διαφορά δεν έδειχνε αυτό που θα ακολουθούσε στη συνέχεια και όλοι πιστέψαμε ότι ύστερα από καιρό θα πανηγυρίζαμε μια νίκη ακόμη και αν ήταν άνευ σημασίας. Όλα αυτά όμως  με το που βγήκαν οι 2 ομάδες από τα αποδυτήρια γρήγορα διαψεύσθηκαν πάνω στο παρκέ . Οι παίκτες της Οστάνδης ανέβασαν αισθητά την απόδοση τους και στις δύο πλευρές του γηπέδου  την ίδια στιγμή που η δική μας ομάδα κατέβασε τον διακόπτη.  Η χαλαρότητα στην άμυνα και οι τραγικές επιλογές στην επίθεση  έφεραν το παιχνίδι ανάποδα και τον ΑΡΗ να κυνηγάει το σκορ. Ο Π.Γιαννάκης  που δεν είχε στην διάθεση του  τον Τσαϊρέλη και τον Ντουβιέ  δεν μπόρεσε να βρει τις λύσεις, προστάτεψε παραπάνω από όσο έπρεπε τους ψηλούς στο τέταρτο δεκάλεπτο και ιδιαίτερα τον Μάρας που σήμερα ήταν αρκετά καλός ενώ θα μπορούσε στα τελευταία λεπτά του αγώνα να παίξει φυσιολογικά  και με τους 2 διαθέσιμους ψηλούς του στο 4 και στο 5… Οι δε επιλογές στις κρίσιμες επιθέσεις απλά ήταν μια ακόμη απόδειξη ότι η ομάδα ψυχολογικά είναι ένα ράκος. Ο Αθηναίου και σήμερα ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό που μας έδειξε πριν τον τραυματισμό ενώ και οι Μποχωρίδης και Μπέλ ήταν και σήμερα μέτριοι.

Τραγική η κατάσταση στην ομάδα που αποτυπώνεται με κάθε τρόπο από την εικόνα των παικτών και του τεχνικού τιμ πάνω στο παρκέ μέχρι και τις άδειες κερκίδες του Παλέ. Ο κόσμος έχει κουραστεί με όλη αυτή την κατάσταση γενικότερα στον σύλλογο εδώ και πολλά χρόνια και αυτό είναι κάτι  για τον οποίο κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει. Όποιος νιώθει στα δύσκολα έρχεται και στηρίζει χωρίς να χρειάζεται ειδικά προσκλητήρια και συναγερμούς. Το πιο λυπηρό από όλα είναι ότι αυτά τα έχουμε ξαναζήσει …

ΥΓ. Συνεχίζει τα παιχνιδάκια του ο Λάσκαρης με την δημοσιοποίηση της αντιπρότασης του να είναι κάτι που χωρίς ουσία στην διαπραγμάτευση που γίνεται. Εκτός φυσικά και αν όπως ειπώθηκε στα ερτζιανά της πόλης η πλευρά Καπάζογλου κάτι παραπάνω σχετικά με την πραγματική οικονομική κατάσταση του Λάσκαρη και για αυτό επιμένει στο να πάρει εγγυήσεις από ένα άνθρωπο που εδώ και καιρό μοιάζει απελπιστικά άφραγκος.

ΥΓ2. Με λίγα λόγια αυτό που μας λέει ο Λάσκαρης είναι ότι εφόσον δεν πληρώσει τις υποχρεώσεις του παραχωρεί όλες του τις μετοχές. Και αντί αυτό να γίνει άμεσα αποδεκτό βλέπουμε ότι τίθεται προς διαπραγμάτευση. Κάτι φυσικά που για κάποιον αντιλαμβάνεται την όλη κατάσταση σε ρεαλιστικό επίπεδο δεν είναι περίεργο... αντιθέτως  σε όσους επαγγελματίες και μη το καλοκαίρι στραβοστόμιαζαν και απαιτούσαν από τον Λάσκαρη να παραδώσει τις μετοχές στον ΑΣ θα πρέπει να ακαταλαβίστικο που δεν τρέχει κανείς να τις αρπάξει…